I admit, since our break-up di nako nakakatulog ng maayos. Literally. As in 12 ako humihiga pero mga 5 or 6 na ako nakakatulog. Yung masama pa diyan, palagi siya yung nasa isip ko. Habang humihiga ako naiisip kong lahat to kasalanan ko tapos forever na talaga siyang wala sakin. Tapos iiyak na naman. -__- Jeeesh I don’t know how to stop this. Eh ginagawa ko naman yung kaya ko para makamove-on e. :( Magststart na yung classes sa june 13th.. Dapat maayos ko na to.

why mom why

Dapat kasi from the very start naging aware na ako, tapos inisip ko yung mga mangyayari. Sana last summer wala nalang akong ginawa. Sana ngayon masaya parin ako. Confident parin. Sana ngayon di ko iniisip yung doubts nila sakin. Akala ko naman kasi makaktulong ako e. Masama ba talaga ugali ko or what? Sorry. Sorry kung ayaw niyo sakin. Sorry kung di niyo ako tanggap. :(